✦ Rozdział LVI – Relacyjna polityka troski: podtrzymywanie pola zamiast walki Polityka, w swoim klasycznym rozumieniu, była często przedstawiana jako przestrzeń konfliktu, jako arena, na której jednostki lub grupy walczą o władzę, wpływy, zasoby. W takim ujęciu polityczność jest z definicji antagonizmem, a jej podstawową kategorią jest walka. Jednak w perspektywie monizmu relacyjnego polityka nie […]

✦ Rozdział XLV – Relacyjna polityczność: pole wspólnoty zamiast pola walki Polityczność w klasycznym sensie była często rozumiana jako przestrzeń konfliktu, starcia, antagonizmu. Od Schmitta po Mouffe – polityka była definiowana poprzez opozycję: my kontra oni, przyjaciel kontra wróg, wspólnota kontra zagrożenie. W czasach, gdy apokaliptyczne narracje wracają do dyskursu publicznego, gdy lęk staje się […]

Wojna toczy się między państwami, armiami, gospodarkami i systemami politycznymi. Ale istnieje jeszcze inne pole konfliktu, mniej widoczne, a być może równie istotne: pojęcie obywatela. Europa od dziesięcioleci rozwija model, w którym jednostka coraz silniej chroniona jest przed roszczeniami wspólnoty. Ma prawo wybierać tożsamość, przekonania, formy uczestnictwa. Ma prawo odmówić. Ma prawo się wycofać. To jedna […]

Współczesny obywatel nauczył się mówić językiem praw. Ma prawo do bezpieczeństwa, ochrony, edukacji, ochrony zdrowia, godnych zarobków, protestu, własnej tożsamości i sprzeciwu. To jedna z najważniejszych zdobyczy demokracji. Problem zaczyna się nie wtedy, gdy obywatel formułuje roszczenie, lecz wtedy, gdy przestaje widzieć jego koszt. Każde roszczenie zmienia bowiem pole relacyjne. Jeżeli chcę więcej, ktoś musi coś […]