✦ Rozdział LII – Relacyjna wolność: modulacja pola zamiast autonomii jednostki Wolność, w klasycznym rozumieniu, była często przedstawiana jako zdolność jednostki do działania zgodnie z własną wolą, niezależnie od wpływów zewnętrznych. Była definiowana poprzez autonomię, samostanowienie, możliwość wyboru bez przymusu. W takim ujęciu wolność jest cechą podmiotu, a podmiot jest centrum decyzji. Jednak w perspektywie […]

✦ Rozdział XLI – Relacyjne sacrum: transcendencja, która wydarza się pomiędzy Sacrum nie musi być rozumiane jako „poza światem”. W monizmie relacyjnym sacrum jest immanentne: wydarza się w relacji, w drżeniu pola, w szczelinie nieciągłości, która odsłania drugiego człowieka jako miejsce przekroczenia. Sacrum nie jest metafizycznym absolutem; jest fenomenologiczną głębią relacji. Sacrum jako intensyfikacja relacji […]

✦ Rozdział XL – Transcendencja immanentna: dialogiczność jako przekroczenie wydarzone w relacji Transcendencja nie musi oznaczać wyjścia poza świat. W monizmie relacyjnym transcendencja jest immanentna: wydarza się w relacji, w drżeniu pola, w szczelinie nieciągłości, która odsłania drugiego człowieka jako miejsce przekroczenia. Dialogiczność staje się tu formą transcendencji, która nie opuszcza świata, lecz go pogłębia. […]

✦ Rozdział XXXIX – Dialogiczność jako emergencja sensu: relacja, osoba, wspólnota Dialogiczność jest jednym z najgłębszych fenomenów ludzkiego istnienia. W monizmie relacyjnym nie jest dodatkiem do ontologii, lecz jej naturalnym rozwinięciem: jeśli każda forma jest relacją, a każda relacja jest podatna na drżenie, to dialogiczność jest sposobem, w jaki pole staje się sensowne w ludzkim […]