✦ Rozdział LIX – Relacyjna transcendencja: otwarcie pola zamiast wyjścia poza świat Transcendencja, w tradycyjnych ujęciach, była często rozumiana jako wyjście poza świat: jako przekroczenie immanencji, jako ruch ku temu, co absolutne, wieczne, niezmienne. W takim modelu transcendencja jest gestem jednostki, która pragnie dotrzeć do rzeczywistości „wyższej” niż ta, w której żyje. Jednak w perspektywie […]

✦ Rozdział LVIII – Relacyjna duchowość: uważność wobec pola zamiast systemu wierzeń Duchowość, w tradycyjnym rozumieniu, była często przedstawiana jako sfera wewnętrzna jednostki: jako przestrzeń przeżyć, przekonań, doświadczeń, które mają charakter osobisty i intymny. W takim ujęciu duchowość jest domeną podmiotu, a jej podstawową kategorią jest wiara. Jednak w perspektywie monizmu relacyjnego duchowość nie jest […]

✦ Rozdział XLIII – Sacrum relacyjne wobec apokaliptycznych narracji: subtelna równowaga między tradycją a współczesnością Współczesny świat coraz częściej operuje językiem apokaliptycznym. Wypowiedzi polityków, komentatorów, liderów opinii – jak te ostatnie, dramatyczne i pełne napięcia – potrafią przedstawiać rzeczywistość jako pole walki między absolutnym dobrem a absolutnym złem. W takich narracjach pojawiają się figury Antychrysta, […]

✦ Rozdział XLII – Relacyjne sacrum w tradycjach religijnych: subtelna integracja Sacrum w monizmie relacyjnym nie jest konkurencją dla religii. Jest ich cichym, głębokim rdzeniem. Wszystkie wielkie tradycje – judaizm, chrześcijaństwo, islam, hinduizm, buddyzm – od tysiącleci intuicyjnie operują kategoriami relacji, drżenia, nieciągłości, dialogiczności. Wystarczy na nie spojrzeć nie jako na systemy dogmatyczne, lecz jako […]